تو چه ساده اي و من، چه سخت

تو پرنده اي و من، درخت

آسمان هميشه مال توست

ابر، زير بال توست

من ، ولي هميشه گير كرده ام.

تو به موقع مي رسي و من ،

سالهاست دير كرده ام

*

خوش به حال تو كه مي پري!

راستي چرا

دوست قديمي ات-درخت را-

با خودت نمي بري؟

 

عرفان نظر آهاري