هی رفیق :
اگه میدونستی آدما تو شبانه روز چند دقیقه فکر می کنند
اصلا نگران این نبودی که در مورد ِ تو چه فکری می کنند...
بشین و عصاتو با همون عشقی تمیز کن که
یه وسترن هفت تیرش رو تمیز میکنه
این پـــــــــا ، درد میکنه واسه هر چی رفتنه ...
هومن شریفی
یک نفر بیاید
که هیچوقت نبود
و از آسمان آنقدر سیر باشد
که پرواز به رخ لاک پشت ها نکشد
من نگاهش کنم و پیش خودم بگویم راه گم کرده است ...و او به نشانه ی احترام به حماقتم
پول قهوه ای را که خورده ام حساب کند
با هم تمام نا کجاها را قدم بزنیم و من از ترس های کودکی ام با او بگویمو او مدال افتخار های روی سینه اش را
پنهان کند
تا وقتی زیر یک سقف می خوابیم
خیال جفتمان
از تقسیم ِ عادلانه ی بی کسی
تا مبل های مشترک
راحت باشد ...
شعر اين سخن لطيف را بيش از هر چيز دوست دارم.
