باران های آرام

714

به خانه ات دعوتم کرده ای که چی؟

حالا که دلتنگی ام آنقدر بزرگ شده است

که از در تو نمی رود؟!

بهرنگ قاسمي

عكس:john drysdale

شعر كامل ادامه مطلب

ادامه نوشته

+ نوشته شده در چهارشنبه سی ام بهمن ۱۳۹۲ ساعت توسط بانو |

713

مرا ببوس
روزهای سختی در پيش است.
بگذار تو را،
كمی پس‌انداز كنم!

رضا كاظمی

+ نوشته شده در چهارشنبه سی ام بهمن ۱۳۹۲ ساعت توسط بانو |

712

شعبده يعني تو

چشم برنمي دارم

و

گم مي شوي.

سهيل ملكي

عكس:silvia grav

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم بهمن ۱۳۹۲ ساعت توسط بانو |

711

دست شسته ام از تو.

بین من و تو...

هر آنچه بود

تیمور بود

یک پایش می لنگید...

نسيم جعفري

پيشنهاد گوشنواز:جوون مرگ رستاك (نمي دونم بلاگفا جديدا چشه؟مجبور شدم لينكو مستقيم بذارم)

trainbit.com/files/2114829884/Rastaak_-_Javoon_Marg_128.mp3

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم بهمن ۱۳۹۲ ساعت توسط بانو |

710

هـر جـا نَبُـوَد شـرم، بـه تـاراج رود حُسن

ویران شود آن باغ که بی ‌در شده باشد

صائب تبريزي

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم بهمن ۱۳۹۲ ساعت توسط بانو |

709

عاشق‌تر از همه‌ی ما

موش کوری‌ست
که زیبایی جفتش را
چشم بسته باور می‌کند.

ساغر شریفی

تصوير:Jenny Meilihove

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم بهمن ۱۳۹۲ ساعت توسط بانو |

708

برای عاشق شدن
نباید یک شخصیت متفاوت را دوست داشت ،
برای عاشق شدن باید یک شخصیت عادی را متفاوت دوست داشت !

میلان کوندرا

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم بهمن ۱۳۹۲ ساعت توسط بانو |

707

خیالی نیست دیگر دردهایم را نمی گویم

به روی دردهای کهنه ام تشدید بگذارید

اميد صباغ نو

عكس:Jenni Holma

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و یکم بهمن ۱۳۹۲ ساعت توسط بانو |

706

کبریـتهـای سـوختـه هـم ،

روزی درخـت های شادابـی بـوده انـد

مـثـل ما ،

کـه روزگـاری مـی خنـدیدیـم

قـبـل از ایـنـکـه عـشـق روشـنمان کـنـد . . .

بهاره منصوری

+ نوشته شده در یکشنبه بیستم بهمن ۱۳۹۲ ساعت توسط بانو |

705

هیچ جای این شهر

از یادت در امان نیستم
حتی به کوچه علی چپ که می روم!

رضا محبي راد

عكس :anka zhuravleva

پ.ن: وقتي مادربزرگم در عين ناباوري فوت كرد هر كس به سبك خودش غمگين شد .خاله ام با لاغر شدن، پدربزرگم با گريه و انزوا، مادرم با قرآن خوندن و سجاده نشيني اما اين وسط هيچ كس حواسش به پسرخاله 5 ساله ام نبود كه نمي شد براش توضيح داد عزيز مرده يعني چي؟

وقتي بهش مي گفتي "رفته آسمون ."مدام نقشه مي كشيد بزرگ شه هواپيما بخره بره عزيزو از آسمون بياره.

يادمه يه بار با هم داشتيم نماز مي خونديم. من نماز مي خوندمو و او اداي نماز خوندنو در مياورد آخري بهش گفتم: بيا دعا كنيم .من دعا هامو كردم، نوبت او كه شد گفت:" خدايا عزيزمو خوب كن آخه اون مرده!"

بغض گلومو گرفت.

الان دو سال از اون روزا گذشته و تقريبا همه به روال عادي خودش برگشته جز اينكه خاله همچنان لاغره و باباجون هر وقت ناخونده بري خونش چشاش قرمزه و دل آدم ... بگذريم.

الان دوسال گذشته و فقط يه پسربچه ي هفت ساله است كه رفته يه گلدون شمعدوني خريده و مدام باهاش حرف مي زنه و براش كتاب مي خونه و كنارش مشق مي نويسه و شبا كنارش مي خوابه و شب بخير مي گه.گلدوني كه عليرضاي كوچولوي ما اسمشو گذاشته عزيز و اين عمق عزاداري يه كودكه اونم بعد دو سال.

شايد عليرضا تازه فهميده عزيز مرده يعني چي؟

اين پستو تقديم به روح مادربزگم مي كنم مادربزرگي كه خيلي دلتنگ آغوششم و ازتون مي خوام براي شادي روحش صلوات بفرستيد.

+ نوشته شده در سه شنبه پانزدهم بهمن ۱۳۹۲ ساعت توسط بانو |